Η σχεδιαζόμενη αμμοληψία στο Ακρωτήρι Επανομής έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία, καθώς επιστήμονες, ψαράδες, επαγγελματίες και κάτοικοι εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για τις συνέπειες που μπορεί να έχει στο θαλάσσιο οικοσύστημα, την αλιεία και τον τουρισμό της περιοχής.
Ένα από τα βασικά ζητήματα που τίθενται είναι η θολερότητα που θα δημιουργηθεί στη θάλασσα από την εξόρυξη άμμου. Σύμφωνα με όσα επισημαίνονται, τα θαλάσσια ρεύματα μπορούν να μεταφέρουν αυτή τη θολερότητα προς τη Μηχανιώνα και την περιοχή του Πάλιουρα, επηρεάζοντας μεγάλο μέρος της ακτογραμμής.
Η ανησυχία δεν περιορίζεται μόνο στην εικόνα της θάλασσας, αλλά επεκτείνεται και στον τουρισμό. Μια παρατεταμένη υποβάθμιση της ποιότητας των νερών θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα μια περιοχή που βασίζεται σημαντικά στη θερινή επισκεψιμότητα.
Παράλληλα, ιδιαίτερα σοβαρές θεωρούνται οι πιθανές επιπτώσεις στην αλιεία. Οι τοπικοί ψαράδες αναφέρουν ότι τα τελευταία χρόνια η παρουσία γαρίδας στην περιοχή τους επέτρεψε να αποκτήσουν ξανά ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Ωστόσο, εκφράζονται φόβοι ότι μια τόσο μεγάλης κλίμακας παρέμβαση στον βυθό θα μπορούσε να επηρεάσει καθοριστικά την παράκτια αλιεία και τα αλιευτικά πεδία.
Επιστήμονες που ασχολούνται με το θαλάσσιο περιβάλλον σημειώνουν ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από αργή στερεομεταφορά, γεγονός που σημαίνει ότι η φυσική αποκατάσταση ενός τέτοιου οικοσυστήματος μπορεί να απαιτήσει πολλές δεκαετίες.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται η μεγάλη υποθαλάσσια λακκούβα που υπάρχει μέχρι σήμερα έξω από το παλιό κάμπινγκ του ΕΟΤ, η οποία δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1970 όταν βυθοκόροι αφαιρούσαν άμμο για τεχνικά έργα της εποχής. Περισσότερα από πενήντα χρόνια μετά, το σημείο δεν έχει αποκατασταθεί φυσικά, γεγονός που ενισχύει τις ανησυχίες για τις μακροχρόνιες συνέπειες μιας νέας και πολύ μεγαλύτερης αμμοληψίας.
Ένα ακόμη θέμα που προκαλεί προβληματισμό αφορά τα ιζήματα του πυθμένα. Στον Θερμαϊκό Κόλπο εκβάλλουν μεγάλα ποτάμια, όπως ο Γαλλικός, ο Αξιός, ο Λουδίας και ο Αλιάκμονας, τα οποία μεταφέρουν εδώ και δεκαετίες φυτοφάρμακα και άλλους ρύπους. Με την πάροδο των χρόνων, οι ουσίες αυτές εγκλωβίζονται στον βυθό μέσα στο ίζημα.
Ορισμένοι επιστήμονες εκφράζουν τον φόβο ότι η αναμόχλευση του πυθμένα μπορεί να επαναφέρει στην επιφάνεια παλιούς ρύπους, όπως συνέβη σε αντίστοιχες περιπτώσεις σε λίμνες και κλειστά οικοσυστήματα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα λιβάδια Ποσειδωνίας, τα οποία λειτουργούν ως φυσικός μηχανισμός σταθεροποίησης των ιζημάτων. Αν επηρεαστούν ή καταστραφούν, υπάρχει ο κίνδυνος η άμμος να μετακινείται προς βαθύτερα σημεία, μεταβάλλοντας συνολικά την ισορροπία του θαλάσσιου συστήματος.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση των βυθοκορημάτων που θα προκύψουν από την εξόρυξη, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες μέρος αυτών σχεδιάζεται να απορριφθεί σε θαλάσσια περιοχή έξω από την Αρετσού.
Οι αντιδράσεις στην Επανομή συνεχίζονται με κατοίκους και φορείς να ζητούν πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστική αξιολόγηση των περιβαλλοντικών συνεπειών πριν προχωρήσει οποιαδήποτε παρέμβαση σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή του Θερμαϊκού.