Του Νίκου Τσιούλα
Πρόεδρος ΣΕΒ Επανομής – Φυσικός Περιβάλλοντος
Η σχεδιαζόμενη αφαίρεση τεράστιων ποσοτήτων άμμου από τη θαλάσσια περιοχή στο Φανάρι Επανομής, για τις ανάγκες της επέκτασης του 6ου προβλήτα του λιμανιού Θεσσαλονίκης, δεν αποτελεί απλή τεχνική διαδικασία. Πρόκειται για παρέμβαση μεγάλης κλίμακας σε ένα ευαίσθητο παράκτιο σύστημα, με επιπτώσεις που μπορεί να είναι μακροχρόνιες.
Από επιστημονική σκοπιά, οι βασικοί κίνδυνοι είναι:
• Αλλοίωση της μορφολογίας του βυθού και μεταβολή της φυσικής δυναμικής της περιοχής
• Διατάραξη θαλάσσιων ρευμάτων και της φυσικής ισορροπίας της ακτογραμμής
• Επιτάχυνση της διάβρωσης των ακτών, με απώλεια παραλιών σε βάθος χρόνου
• Υποβάθμιση ή καταστροφή λιβαδιών Ποσειδωνίας, τα οποία:
o συγκρατούν ιζήματα
o προστατεύουν τις ακτές
o στηρίζουν τη θαλάσσια βιοποικιλότητα
• Πλήγμα στην αλιεία, καθώς καταστρέφονται οι φυσικοί χώροι όπου ζουν, τρέφονται και αναπαράγονται τα ψάρια
• Αρνητικές επιπτώσεις στον τουρισμό και την αναψυχή, που βασίζονται στη φυσική εικόνα της περιοχής
Πολλά από τα παραπάνω φαινόμενα, όταν εκδηλωθούν, δεν αποκαθίστανται εύκολα.
Σοβαρό θεσμικό ζήτημα
Η περιβαλλοντική αξιολόγηση στηρίζεται σε Τεχνική Περιβαλλοντική Μελέτη και όχι σε πλήρη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.
Αυτό σημαίνει:
• περιορισμένη επιστημονική ανάλυση
• περιορισμένες γνωμοδοτήσεις
• απουσία υποχρεωτικής δημόσιας διαβούλευσης
Για έργο τέτοιου μεγέθους, αυτό αποτελεί σημαντικό κενό.
Υπήρχαν εναλλακτικές;
Δεν έχει παρουσιαστεί επαρκώς γιατί δεν αξιοποιούνται υλικά από άλλες λιμενικές εργασίες, όπως βυθοκορήματα του διαύλου προσέγγισης. Μια τέτοια λύση θα μπορούσε: